SCHIPPERS mag ik overvaren, wat er mis is in haar plannen.

We zijn er weer. Ik had aldoor al het gevoel, dat mevrouw Schippers verkeerd zat met haar specialisatie plannen, maar Evelien Tonkens heeft het me nu volledig uitgelegd, WAT er precies mis mee is. Dankjewel, Evelien. Maar aangezien ook bij Schippers de “verrutting” wel toegeslagen zal hebben, denk ik dat het in de praktijk niets zal uitmaken, dat er nu duidelijk uiteen is gezet, waarom je zulke dingen niet van boven af kunt opleggen. De ziekenhuizen gaan dus – gedwongen door de verzekeraars – specialiseren en voor mij blijft er eigenlijk nog maar ếến vraag over: En welk specialisme krijgt het Maasstad ziekenhuis? Kweken van resistente bacteriën waarschijnlijk? De zorgverzekeraars zeggen toch voortdurend, dat ze verlies lijden op de premies? Nou, ruim die patiënten dan maar op, het zijn toch voornamelijk de verliesgevende premiebetalers die er aan sterven.
Eigenlijk heb ik nog veel meer vragen. Zoals wat gebeurt er met een ziekenhuis, dat een patiënt naar huis stuurt, die dan bij thuiskomst door zijn huisarts onmiddellijk weer naar het ziekenhuis – ditmaal een ander, dat wel – teruggestuurd wordt, omdat de huisarts vindt dat patiënten met 40 graden koorts en een longontsteking niet thuis horen te zijn? In het andere ziekenhuis bleek bovendien, dat hij besmet was geraakt met een multiresistente ziekenhuisbacterie. KASSA, tel uit je winst. Mevrouw Schippers echter, zal dit naar alle waarschijnlijkheid wel opvatten als HET bewijs van haar stelling. Ziekenhuizen moeten specialiseren, jawel.
Uit: vk.nl
Evelien Tonkens − 06/07/11, 09:32
Alweer een onzalig plan in de zorg: ziekenhuizen mogen niet meer alle behandelingen verrichten. Geënt op een goede gedachte, maar overhaast, slecht doordacht en autoritair uitgevoerd.
Zorgverzekeraars mogen over een half jaar al bepalen welk ziekenhuis nog wel borstkanker- of slokdarmoperaties mag verrichten en welk ziekenhuis niet meer. Dat is goedkoper, denkt minister Schippers.

Zinvol
Verdere concentratie en specialisatie van ziekenhuizen is wenselijk. Dure machines als PET-MRI scans moet je concentreren om te voorkomen dat ze ongebruikt stil staan. Veel medische ingrepen zijn hoogtechnologisch, zeer complex en vereisen niet alleen dure apparatuur, maar ook gespecialiseerde artsen die voldoende ervaring met moeilijke, zeldzame ingrepen hebben. Dat vinden artsen en inspectie ook en daarom stellen ze steeds vaker minimale eisen aan de frequentie. Enige concentratie en specialisatie van ziekenhuizen is dus zinvol. Bij het vertrouwde ziekenhuis om de hoek kun je dan nog steeds terecht, maar meestal voor simpele frequente behandelingen zoals staar- of heupoperaties. Voor levens redden heb je dat ziekenhuis om de hoek niet meer nodig: dat kan de ambulance sneller en beter.

Deze ontwikkeling was al gaande, en het zou goed zijn als de minister hem goed zou begeleiden om te voorkomen dat er gaten vallen. Maar van goed begeleiden is nog nooit een minister beroemd geworden. Dus gaat Schippers hier eigenhandig in roeren en gooit er een kleffe saus van kostenbesparing en marktwerking overheen. Resultaat is een stinkend brouwsel.

Riskant en troebel
Verzekeraars laten bepalen in welk ziekenhuis welke behandeling mag worden verricht, is riskant en troebel. Verzekeraars zijn niet deskundig op dit gebied en oordelen op basis van tegenstrijdige criteria van kwaliteit, kosten en bedrijfsbelangen. Wat wordt de overweging van Achmea om Purmerend te verbieden slokdarmoperaties te doen? Dat Purmerendse specialisten er te weinig ervaring mee hebben en het dus minder goed doen? Of dat ze (het wel vaak en goed doen maar) te duur zijn? Of dat het ziekenhuis te weinig Achmea-verzekerden heeft?

Ik kan er als patiënt niet op vertrouwen dat het werkelijk vanwege de kwaliteit is dat ik niet meer voor slokdarmkanker naar Purmerend mag. Waarom dit zo autoritair opleggen, in extern afgedwongen tempo? En als verzekeraars verordonneren dat ziekenhuizen hierover onderling moeten onderhandelen, hoe vertrouwenwekkend is dan het kwartetten: ‘mag ik van jou de nierdialyse, dan krijg je van mij behandeling tegen baarmoederhalskanker?’ (NRC, 4 juli)

Beter wordt de zorg door concentratie en specialisatie alleen wanneer medische criteria volstrekt leidend zijn. Vooral ook omdat medische specialismen elkaar nodig hebben. Het wordt voorgesteld alsof medische behandelingen op zichzelf staan en artsen in hun eigen koninkrijkjes werken. Maar afstemming en samenwerking tussen specialismen is cruciaal voor de kwaliteit.

Stel dat Achmea slokdarmoperaties aan Purmerend geeft omdat de chirurgen het daar excellent doen, maar de beste internisten en hematologen vertrekken naar Amsterdam, omdat de moeilijke (uitdagende, statusrijke) behandelingen op hun vakgebied daar geconcentreerd worden. Dan zijn de Purmerendse slokdarmoperaties zo goed niet meer.

Duur
Het is ook een duur plan. Zo gaat de overheid gederfde inkomsten betalen, via een ‘herstructureringfonds’. Dat compenseert instellingen voor behandelingen waarop ze gerekend hadden maar nu niet meer mogen doen. Gevolg is dat we met zijn allen die behandelingen dubbel betalen. Zowel aan artsen die deze behandelingen mogen verrichten als aan artsen die dit niet meer mogen.

Ook duur is dat artsen en patiënten meer reizen voor behandelingen. Autorijden tegen uurtarief van een specialist, dat is lekker prijzig. En voor armlastige patiënten gaan de linkse partijen (terecht) reiskostenvergoeding eisen. Wederom kassa. Om nog maar te zwijgen van de reorganisatiekosten voor ziekenhuizen en de vele uren onderhandelen en ruziën in plaats van behandelen. Allemaal niet nodig als je concentratie en specialisatie geleidelijk en behoedzaam laat verlopen en uit ziekenhuizen en artsen zelf laat voortkomen.

Ik neem de komende weken vakantie. Ik hoop dat Schippers dat ook doet en dan inziet dat haar plannen tot kostenstijging en verhoogde medische risico’s leiden. U kunt mij weer lezen vanaf 17 augustus.

Evelien Tonkens is bijzonder hoogleraar actief burgerschap.

Advertisements

About hansdekoning

In februari 2011 73jaar. Ex-rijksambtenaar, houdt van katten en bonsai. Is door COPD en MD niet meer in staat die hobbies full time te beoefenen en heeft moeite met scherpstellen en dus lezen. Schrijft maatschappij-kritische blogs en stoort zich daarbij aan toestanden over de hele wereld. "When the power of love overcomes the love of power, the world will know peace." - Jimi Hendrix
This entry was posted in Actualiteit, Integere Politiek, lobbyisten, macht, Opiniemakers, vvd, ZORG and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to SCHIPPERS mag ik overvaren, wat er mis is in haar plannen.

  1. nuchterling says:

    Nederlanders lijken niet door te hebben welk uniek gezondsheidszorg systeem wij hebben.
    Ik vraag me af of enig ander land zo voor iedereen dezelfde uitstekende zorg geeft.
    Dat dat veel geld kost lijkt ook niet door te dringen, zoveel geld dat de grenzen van de solidariteit bereikt lijken te worden.
    Dat er wel eens iets misgaat, zowel in de behandeling als in het proberen de kosten binnen de perken te houden, mij verwondert het niet.

    • hansdekoning says:

      Noem dat maar het misgaan van “iets” : 25 doden – and counting – in EEN ziekenhuis. En zo zijn er nog veel meer voorbeelden. OK, artsen zijn ook maar mensen en dus in staat fouten te maken, maar het zijn er de laatste tijd wel heel veel en het begint er op te lijken, dat die eed van Hippocrates alleen maar geldt als het erom gaat patiëntgegevens geheim te houden.

      Heeft u het artikel van Evelien Tonkens wel goed gelezen?

  2. hansdekoning says:

    Om nog eensterug te komen op die man van Maasstad, lees ook het volgende artikel uit nrc.nl eens: 21 juli 2011, 07:47
    Topbestuurders zorg weigeren salarisverlaging
    door Ward Wijndelts

    Topbestuurders uit de zorg weigeren hun hoge salarissen te verlagen naar de nieuwe salarisnorm in de sector. Ze vinden verlaging niet noodzakelijk, omdat de salariscode in oude gevallen een verlaging juridisch niet kan afdwingen, schrijft de Volkskrant.

    Elf bestuurders verdienen nog altijd meer dan het maximale normbedrag van 247.500 euro bruto, zo blijkt uit onderzoek van de krant naar de salarissen bij de vijftig grootste zorginstellingen in Nederland. Het gemiddeld brutosalaris inclusief bonussen van de voorzitters is ruim 248 duizend euro. Dat is ruim 25 duizend euro meer dan in 2009.

    Alle elf veelverdieners vinden verlaging niet nodig. De bestuurders beroepen zich op hun oude contracten en hun bijzondere capaciteiten. “Mijn salaris was al zo hoog toen ik in 2004 begon”, zegt voorzitter van het Maasstad Ziekenhuis Paul Smits. Het Rotterdamse ziekenhuis ligt onder vuur vanwege een grootschalige bacteriële infectie van patiënten. Smits verdiende met 329 duizend euro aan salaris en bonus in 2010 veruit het hoogste bedrag.
    En sindsdien heeft hij niets gedaan om 25 onnodige sterfgevallen te voorkomen. Integendeel hij geeft de schuld maar steeds aan diegenen, die de afgekondigde maatregelen moeten toepassen. Nog nooit gehoord van de “vinger aan de pols”, meneer Smits? Over arrogantie en gebrek aan betrokkenheid gesproken. En dan heb ik het nog niet eens over capabiliteit.

    Herre Kingsma, voorzitter van Medisch Spectrum Twente beroept zich op zijn reputatie en lange historie als specialist en bestuurder. “Mijn salaris is gebaseerd op het feit dat het Medisch Spectrum Twente al jarenlang wisselende bestuurders had, die struikelden over een lastige stad destijds”, legt hij in de krant uit. “Ik ben benaderd als specialist van goede reputatie, als clinicus en bestuurder.”
    Was daar niet eens sprake van een op hol geslagen neuroloog, die uiteindelijk de bevoegdheid zijn beroep uit te oefenen in Nederland is afgenomen?
    In 2009 verdienden nog veertien bestuurders meer dan de norm.

  3. nuchterling says:

    Ik blijf in leven dank zij een goede,en dure, medische behandeling.
    Ik ben nu vrij oud, maar gedurende de loop van mijn leven is dat leven al twee keer eerder gered door goede medische behandelingen.
    Ook ik heb medische fouten meegemaakt, b.v. van mijn huisarts toen mijn huidige aandoening, die nooit meer overgaat, voor het eerst de kop opstak.
    Maar zelfs een medisch specialist had vier dagen nodig om bij toeval te vinden wat er aan de hand was.
    Wat er mis is gegaan in Maastricht weet ik niet, maar ik blijf van oordeel dat Nederlanders geen idee hebben in welke medische hemel wij leven.
    Om daar achter te komen zouden ze eens ziek moeten worden in andere landen, b.v. de VS, als je slecht bent verzekerd, maar zo ver hoef je niet te gaan, in Frankrijk is het hetzelfde.
    De salarissen van ziekenhuis bestuurders acht ik inderdaad belachelijk, maar deze cultuur is door onze volksvertegenwoordigers in het leven geroepen, ook bv NS bazen hebben belachelijke salarissen, hetzelfde geldt voor woningcorporaties, en bestuurders van waterschappen, er is natuurlijk nog veel meer.
    NRC rekende eens voor wat een lid van de tweede kamer ons kost, salaris, ‘onkostenvergoedingen’, pensioenpremie (in tien jaar wordt een volledig pensioen opgebouwd), en wachtgeldregelingen.
    Ik meen dat het toen op 350.000 gulden per jaar uitkwam.
    Vandaar dat Lucassen nooit zal weggaan.
    En natuurlijk zitten er rotte appels onder de specialisten, ook dat heb ik meegemaakt, d.w.z. specialisten die routinegevallen wel aankunnen, maar de uitzonderingen niet.
    En dan hebben mondige patienten die er iets van snappen een voordeel, hoe dat anders kan, ik weet het niet.
    ‘Wie controleert de controleur ?’.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s